Blog
52% vertelt je niet wat je maandag moet doen
Gepubliceerd ·
De resultaten van het medewerkerstevredenheidsonderzoek zijn binnen. De engagementscore is 52%. Niet slecht. Misschien zelfs iets hoger dan vorig jaar.
Maar wat vertelt die score je eigenlijk?
Voor de één staat hij voor vertrouwen, ruimte en plezier. Voor de ander voor werkdruk, afstand of het gevoel dat diens bijdrage niet wordt gezien. Al die ervaringen verdwijnen in hetzelfde gemiddelde.
Dat betekent niet dat een engagementscore geen waarde heeft. Een score laat ontwikkelingen zien, maakt vergelijking mogelijk en kan aangeven waar meer aandacht nodig is.
Maar een gemiddelde vertelt je nog niet wat erachter zit. En dus ook niet wat je maandag anders moet doen.
Wanneer strategie persoonlijk wordt
Die beperking wordt vooral zichtbaar wanneer je medewerkers vraagt hoe zij zich verhouden tot de strategie.
De één ziet onmiddellijk waar de eigen bijdrage ligt. De ander ziet vooral risico's. Een derde heeft de presentatie begrepen, maar weet nog steeds niet wat de strategie in de dagelijkse praktijk van hem of haar vraagt.
Op papier werken zij vanuit dezelfde strategie. In de praktijk handelen zij vanuit verschillende beelden van die strategie.
Als die beelden onzichtbaar blijven, lijkt het alsof iedereen dezelfde richting begrijpt. De verschillen verschijnen pas later: in besluiten die niet op elkaar aansluiten, medewerkers die afwachten en gesprekken waarin de leider steeds opnieuw moet uitleggen wat de bedoeling is.
Dat bracht mij bij een praktische vraag:
Hoe zorg ik ervoor dat mensen duidelijkheid krijgen over hun verhouding tot de strategie en daar ook naar gaan handelen, zonder dat ik als leider bij ieder gesprek aanwezig moet zijn?
Eerst een beeld
Tijdens één dag vroeg ik medewerkers om hun relatie tot de strategie in één beeld te vangen.
Geen score. Geen open antwoord. Eerst een foto.
Dat klinkt misschien als een klein verschil, maar een foto vraagt iets anders dan een cijfer of een geschreven antwoord.
Je kunt niet volstaan met "redelijk tevreden" of "ik begrijp de strategie grotendeels". Je moet kiezen wat je laat zien. Wat staat voor jouw positie? Waar zit ruimte? Waar schuurt het? En wat zegt dat over jouw mogelijke bijdrage?
Later die dag legden we de prints naast elkaar op tafel.
Voor het eerst was er geen gemiddelde om ons achter te verschuilen. Sommige beelden lieten ruimte zien. Andere energie, afstand of een obstakel dat tot dan toe onbesproken was gebleven.
Er bestond geen goed of fout beeld.
Maar ieder beeld vroeg wel om iets: meer duidelijkheid, een keuze, een gesprek of iets wat die persoon nodig had om werkelijk te kunnen bijdragen.
Wat een collega zichtbaar maakt
Er gebeurde ook iets wat ik niet volledig had voorzien.
Mensen zagen de kracht van een collega soms voor het eerst. Niet omdat iemand die kracht benoemde tijdens een functioneringsgesprek, maar omdat het beeld haar zichtbaar maakte.
Een foto maakte het mogelijk om te vragen:
- Wat zie jij hierin?
- Waarom is dit belangrijk voor je?
- Waar zou deze kracht het verschil kunnen maken?
Daardoor ging het gesprek niet alleen over wat medewerkers van de strategie vonden. Het ging ook over wat zij zelf konden bijdragen en wat zij daarvoor van elkaar en hun leidinggevende nodig hadden.
De dag eindigde daarom niet met alleen meer begrip.
Medewerkers konden concreter benoemen waar hun kracht lag, wat hen tegenhield en welke volgende stap zij konden zetten. De leidinggevende hoefde die antwoorden niet voor iedereen te formuleren. De beelden hielpen medewerkers om ze zelf te ontdekken en met elkaar te bespreken.
De score hoeft niet weg
De organisatie schafte daarna niet onmiddellijk de engagementscore af. Dat hoeft ook niet.
Een cijfer kan laten zien dát er iets verandert. Een beeld helpt je begrijpen wát erachter zit en waar beweging mogelijk is.
De foto's verdwenen na afloop niet in een rapport. Mensen hingen hun print naast hun bureau of gebruikten het beeld als achtergrond op hun scherm.
Daarmee bleef de gekozen positie zichtbaar, ook nadat de gezamenlijke dag voorbij was.
Medewerkers waren niet langer alleen onderdeel van de strategie van de organisatie. Ze hadden er zelf positie in gekozen en konden van daaruit handelen.
Van individuele beelden naar beweging
Dat is waar ik Picture First™ voor inzet.
In één dag onderzoekt ieder voor zich:
- Hoe kijk ik naar de strategie?
- Waar ligt mijn kracht?
- Wat betekent dit voor mijn bijdrage?
Vervolgens legt het team de beelden naast elkaar:
- Zien we hetzelfde?
- Waar lopen onze beelden uiteen?
- Wat moet duidelijker?
- Wat hebben mensen nodig?
- En wat gaat daadwerkelijk veranderen?
Een gemiddelde score vertelt je een getal.
Een beeld laat zien wat erachter zit, en wat je maandag te doen hebt.